Waarom is de twintig meter draftzone ineens een hot topic?

In dit artikel:

De discussie over stayeren in de triathlon concentreert zich steeds meer op één maatregel: het vergroten van de draftingzone van twaalf naar twintig meter. Die maatregel werd al in 2014 door Challenge Family ingevoerd om profwedstrijden eerlijker te maken, maar kreeg de laatste weken extra aandacht omdat steeds meer grote organisaties de stap nu ook zetten.

Belangrijk historisch verschil: Challenge Family hanteert de 20 meter-zone al jaren, de PTO introduceerde die recent in haar T100-races, en gisteren kondigden zowel Challenge Roth (met ingang van dit jaar) als Ironman (voor alle pro-races vanaf 1 maart 2026, zowel 140.6 als 70.3) de overstap aan. Het veranderen van de zone vereist vaak overleg met nationale bonden; Challenge Family moest daarom regelmatig schipperen, terwijl de PTO makkelijker kon aanpassen via samenwerking met World Triathlon. Ironman heeft met eigen jury’s en regie ook volledige speelruimte — opvallend genoeg liet die organisatie de wijziging lang op zich wachten.

De reden voor de maatregel is helder: een ruimere draftingzone verkleint de voordelen van in elkaars wiel blijven rijden en zou races eerlijker moeten maken, vooral ten gunste van renners die op de fiets grote verschillen kunnen maken. Diverse toprijders, zoals Sam Laidlow, Magnus Ditlev en Frederic Funk, pleiten expliciet voor 20 meter. Met de recente reeks aankondigingen lijkt de twintigmeternorm nu snel gemeengoed te worden in het profcircuit, wat gevolgen kan hebben voor wedstrijdtactiek en de balans tussen fietsen en lopen.