Van VentouxMan naar EagleXman: Peter-Jan Mol en zijn jaarlijkse zoektocht naar extreme triathlons

In dit artikel:

Peter-Jan Mol organiseert sinds 2019 jaarlijkse triathlonreizen naar kleinschalige, extreme wedstrijden in Europese berggebieden. Met triatleten van TV Cerberus, oud-clubgenoten en andere sportieve bekenden bezocht hij onder meer de VentouxMan, AlpsMan, BearMan en Oravaman. De reizen draaien niet alleen om de wedstrijd, maar ook om samen trainen, eten en een onbekend gebied ontdekken. Een inmiddels vaste traditie is het zoeken naar een huis op een berg, liefst met een moeilijk begaanbare toegangsweg.

Voor 2026 koos Mol de EagleXman in de Italiaanse Abruzzen, vooral vanwege het uitzonderlijk zware loopparcours. De halve triathlon begon om 06.00 uur met zwemmen in een bergmeer, gevolgd door een fietsparcours met ongeveer 1.750 hoogtemeters. De afsluitende loop bestond uit een lus van circa 17 kilometer met 400 hoogtemeters en daarna een klim van 6,5 kilometer waarin nog eens 1.100 hoogtemeters moesten worden overwonnen.

Vijf Nederlanders namen deel. De omstandigheden waren zwaar: de temperatuur liep op tot boven de dertig graden, er was weinig schaduw en onderweg waren maar beperkt mogelijkheden om water bij te vullen. Voor de slotklim was bovendien verplichte warme en veiligheidsuitrusting nodig. Mol kampte met extra tegenslag doordat hij zeven weken niet had kunnen hardlopen vanwege een blessure en de nacht voor de wedstrijd niet had geslapen. Hij werd misselijk en kon op de klim uiteindelijk alleen nog langzaam wandelen. Water en verkoeling bij een bron hielpen hem om door te gaan.

Alle vijf Nederlanders haalden de finish. Thom Rutten, die pas zijn tweede triathlon deed, werd negende in 7 uur en 29 minuten. Arjan Kolvoort eindigde als 29e en Mol zelf als 35e; Pieter Iedema en de 66-jarige Arno van der Loop voltooiden eveneens de wedstrijd. Van de 118 finishers lagen de tijden aanzienlijk hoger dan bij een reguliere halve triathlon.

Voor Mol was niet zijn eigen klassering, maar het gezamenlijke finishen het hoogtepunt. De onderlinge steun en de gedeelde ervaring vormen volgens hem de belangrijkste aantrekkingskracht van deze reizen. Na de EagleXman begint daarom alweer de zoektocht naar een volgende onbekende bergtriathlon.