Van trainen word je niet beter. Van rusten wel.

In dit artikel:

Bert Flier reflecteert in Trikipedia op het belang van herstel voor sporters en koppelt persoonlijke herinneringen aan praktische tips en filosofie. Vijftien/vijfentwintig jaar terug (hij noemt een klimweek in de Algarve) voelde hij zich onterecht benadeeld omdat teamgenoot Jerzy Kasemier wél rustte terwijl hij en een ander doortrainden; achteraf bleek Jerzy gelijk: echt verbeteren gebeurt tijdens herstel, niet door steeds zwaarder te trainen.

Die gedachte werd onlangs bevestigd tijdens een Huberman-podcast met dr. Martin Picard, waarin Picard uitlegt dat gebrek aan zin of fysieke malaise serieuze signalen van het lichaam zijn en aanleiding moeten zijn om rust te nemen. Flier kreeg hierdoor praktisch inzicht: hij verminderde schermtijd voor het slapengaan, koos vaker voor een eerdere nacht en leerde trainingen uitstellen tot hij er energie voor had — soms zelfs door een siësta te doen en de sessie later met meer kwaliteit alsnog af te werken. Het resultaat: minder uren hard werken, maar hogere kwaliteit en beter herstel.

Tegelijk nuanceert hij dat trainen onder vermoeidheid soms doelbewust ingezet wordt, bijvoorbeeld een koppelloop na een zware fietstraining om wedstrijdbelasting na te bootsen. Voor het huidige seizoensdeel pleit Flier voor een basis van veel duurwerk en belastbaarheidstraining, met één à twee kwaliteitssessies per week — gepland op dagen waarop de atleet het meest uitgerust is, zodat techniek en uitvoering optimaal blijven.

Hij plaatst herstel ook in een bredere culturele en zelfs religieuze context: het idee van een wekelijkse rustdag (sabbat) als een moment van opladen voordat het werk weer begint. Rust ziet hij niet als valsspelen, maar als een discipline die maakt dat training “landen” kan en je sterker en scherper terugkomt.

Praktisch eindigt hij met een aanbod voor wie wil werken aan de balans tussen trainen en rust: zijn ruimte in Utrecht staat open, de hangmat klaar en contact via bertflier@3in1sports.com.