Op wielen, maar geen fiets: wat heeft een triatleet aan rolskiën?

In dit artikel:

Rolskiën, langlaufen op wielen en asfalt, is in Nederland een nichesport maar kan volgens Ingrid van Klooster een waardevolle aanvulling zijn voor triatleten. De sport combineert conditie, kracht, balans, coördinatie en techniek, terwijl de gewrichten minder worden belast dan bij hardlopen.

Van Klooster ontdekte het rolskiën vijf jaar geleden via haar ski- en langlaufinteresse. Nadat ze enkele jaren later na een burn-out weer fit wilde worden, kwam ze via coach Frank Heldoorn in aanraking met triathlon. Heldoorn verwerkte rolskiën en langlaufen in haar trainingsschema, waarna Van Klooster beide sporten verder ontdekte.

Rolskiën is een intensieve total-bodytraining. De core, benen, armen, schouders en rug werken voortdurend samen, terwijl het staan op smalle ski’s met wielen de stabiliteit en enkelkracht uitdaagt. Door de relatief lage schokbelasting kan het cardiovasculaire systeem stevig worden getraind zonder dezelfde impact als bij hardlopen. De sport kan bovendien afwisseling bieden naast zwemmen, fietsen en lopen.

Er zijn twee technieken: klassiek, met een teruglooprem op de achterwielen, en skating, waarbij de skiër zich zijwaarts afzet en het gewicht voortdurend van been wisselt. Van Klooster vindt vooral skating interessant vanwege de eenbenige belasting. Ook dubbelstokken en combinaties van technieken lenen zich voor duur-, interval- en fartlektrainingen.

Beginners doen er volgens haar verstandig aan eerst lessen te volgen. Remmen en uitwijken op asfalt verschillen van fietsen, waardoor techniek belangrijk is voor zowel veiligheid als efficiëntie. Materiaal is bij Nederlandse verenigingen en aanbieders vaak te huur. Rolskiën vervangt de drie triathlondisciplines niet, maar kan het hele jaar door zorgen voor extra trainingsprikkels en variatie.