Een raceplan maak je om het te kunnen loslaten

In dit artikel:

Bert Flier schrijft in zijn Trikipedia-column over het nut van een raceplan bij triatlonwedstrijden. Volgens hem helpt zo’n plan atleten om vooraf realistisch na te denken over voeding, warming-up, startpositie, wattages, hartslag, materiaalpech en mogelijke maagproblemen. Het plan is niet bedoeld om alles te controleren, maar om houvast te bieden en beter te kunnen schakelen als de race anders loopt dan verwacht.

Flier benadrukt dat een eindtijd nooit vooraf vaststaat, maar het resultaat is van alles wat onderweg goed én fout gaat. Daarom laat hij atleten het plan meestal zelf maken: dat laat zien of ze zichzelf goed kennen, vergroot hun eigenaarschap en maakt de voorbereiding concreter. Na afloop vormt het plan ook een handig hulpmiddel om de race te evalueren.

De kern van zijn boodschap is dat een wedstrijd pas echt begint wanneer het plan losgelaten moet worden. Dan draait het om incasseren, accepteren en improviseren, omdat onverwachte problemen nu eenmaal onvermijdelijk zijn.