De laatste week voor een triathlon: minder trainen, meer vertrouwen

In dit artikel:

Michelle Tramper gebruikt de kwart triathlon van Oud-Gastel niet als los doel, maar als een belangrijk meetmoment op weg naar haar hoofddoel: de Ironman 70.3 in Vitoria op 12 juli. De wedstrijd moet vooral wedstrijdervaring opleveren, vertrouwen in haar lichaam versterken en laten zien welke details nog verbetering nodig hebben voordat ze voor de halve Ironman gaat.

In de dagen en weken vooraf past Tramper haar training bewust aan: het totale volume gaat omlaag, maar ze houdt korte, prikkelende blokken op wedstrijdtempo om scherp te blijven. Lange trainingssessies laat ze achterwege; de laatste week draait om kortere inspanningen met voldoende herstel ertussen. Die keuzes maakt ze in overleg met haar coach, zodat de afstemming past bij het belang van de race.

Herstel heeft in die laatste periode prioriteit. Slaap krijgt de meeste aandacht — zowel duur als kwaliteit — en ze probeert avondroutines aan te houden die tot betere nachten leiden (vroeg schermen uit, rustig afsluiten). Voeding is eenvoudig en vertrouwd: voldoende eten en hydrateren, en geen nieuwe producten uitproberen. Daarnaast reduceert ze prikkels in het dagelijkse leven om stress te beperken; onvermijdelijke werkdruk accepteert ze en daar waar mogelijk zoekt ze naar rustmomenten, zoals korte wandelingen.

Het mentale aspect speelt eveneens een grote rol. In deze fase gaat het volgens Tramper vooral om vertrouwen hebben in het werk dat al gedaan is. Terugdenken aan trainingen en eerdere races waarin alles soepel liep helpt haar om met een positief gevoel naar de start te gaan. Oud-Gastel biedt concrete antwoorden op vragen als: hoe lang houd ik een bepaald tempo vol, hoe reageert mijn lijf bij langere intensiteit dan een sprint, en hoe blijf ik ontspannen als het zwaar wordt? Die inzichten gebruikt ze vervolgens in de voorbereiding op Vitoria en op latere kwartwedstrijden in Epe en Zierikzee.

De dag voor de wedstrijd houdt ze alles simpel: het vaste voedingsplan volgen, materiaal klaarleggen en nogmaals het parcours bekijken. Geen experimenten, geen last-minute veranderingen. Voor Tramper is de wedstrijd uiteindelijk de beloning voor maandenlang trainen: een kans om te meten, leren en bevestigen dat de voorbereiding werkt, met als einddoel een sterke prestatie op de halve Ironman.