Afgelast, ingekort of een duathlon: wordt een onzekere racedag het nieuwe normaal?

In dit artikel:

Het afgelopen triathlonseizoen werden wereldwijd opvallend veel wedstrijden aangepast of afgelast door extreme hitte, onweer, storm, hoge golven, sterke stroming en slechte waterkwaliteit. Zwemonderdelen verdwenen, parcoursen werden ingekort en sommige triathlons veranderden in een duathlon. Onder meer Ironman-races in Colombo, Dallas-Little Elm, Gulf Coast, Western Massachusetts, Ohio, Lapu-Lapu, Leeds en Jones Beach werden aangepast of gingen niet door. Ironman Nice en Ironman 70.3 Nice werden vanwege extreme hitte en een besluit van de autoriteiten afgelast; Ironman Frankfurt kreeg een korter fiets- en looponderdeel. Ook Ironman Barcelona werd door het slechte weer geschrapt. Daarnaast werden onder meer Ironman 70.3 Waco, Ironman Texas en Ironman 70.3 Luxembourg genoemd, waarbij in Luxemburg blauwalg tot een duathlon leidde.

Ook in Nederland vielen tijdens een extreem warm weekend meerdere wedstrijden uit. Dat raakt niet alleen deelnemers, die maanden trainen en vaak kosten maken voor reizen, hotels, vrije dagen en opvang, maar ook organisatoren, vrijwilligers en leveranciers die lang aan een evenement werken. Veiligheid van atleten, vrijwilligers en hulpverleners moet volgens de auteur altijd vooropstaan: bij code rood, extreme hitte, onweer of onveilig water is afgelasting gerechtvaardigd.

Tegelijkertijd roept het groeiende aantal incidenten vragen op over de verantwoordelijkheid van organisatoren. Deelnemers willen vooraf weten wanneer een plan B wordt ingezet, welke onderdelen kunnen worden aangepast, wanneer afgelasting onvermijdelijk is en wat er financieel gebeurt met hun inschrijfgeld. De mogelijkheden verschillen sterk tussen een kleine lokale wedstrijd en een internationale race met duizenden deelnemers, maar duidelijke communicatie en transparante voorwaarden zijn in beide gevallen belangrijk.

De auteur vermoedt dat hittegolven, stormen, hevige regen en problemen met waterkwaliteit blijvende gevolgen zullen hebben voor de sport. Organisatoren zouden daarom flexibeler moeten plannen en vooraf eerlijker moeten communiceren over alternatieve scenario’s en financiële risico’s. Veiligheid blijft altijd leidend, maar deelnemers verdienen ook duidelijkheid en een zo eerlijk mogelijke behandeling wanneer hun racedag anders verloopt of niet doorgaat.