Aerodynamica en bikefit: zo word je sneller op de tijdritfiets

In dit artikel:

Triatleten winnen vaak niet het meest met duurdere wielen of een nieuwe helm, maar met een betere fietspositie. Bikefitter en fysiotherapeut Nelis Koeken legt uit dat bij snelheden rond 40 km/u meer dan tachtig procent van de weerstand aerodynamisch is, en dat vooral de rijder zelf bepalend is voor de CdA: de maat voor luchtweerstand. Een kleine verbetering in die waarde kan op een halve triatlon al minuten schelen.

Volgens Koeken is “lager” zitten niet automatisch sneller. Een te agressieve houding kan de luchtstroom juist verstoren, waardoor achter het lichaam een groter en rommeliger zog ontstaat. Ook een iets hogere romp kan soms efficiënter zijn als dat de lucht soepeler laat aansluiten. Daarnaast speelt het lichaam zelf een grote rol: heupmobiliteit, rugbeweeglijkheid en nekbelasting bepalen hoeveel diepe aero-houdingen langdurig vol te houden zijn.

De fiets moet daarom aansluiten op de atleet. Kortere cranks kunnen de heuphoek openen, een steilere zadelstand helpt het bekken verder over de trapas te plaatsen, en de juiste lengte en hoogte van de cockpit maken een stabiele, smalle houding mogelijk. Koeken benadrukt dat de beste tijdritpositie per persoon verschilt: niet de laagste, maar de best vol te houden combinatie van aerodynamica, comfort en kracht levert uiteindelijk de meeste winst op.